คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10161/2551   ลูกจ้างเป็นฝ่ายแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาจ้างก่อน  ดังนั้นสัญญาจ้างสิ้นสุดลงเพราะการลาออก ไม่ถือเป็นการเลิกจ้าง หากนายจ้างไม่ได้แสดงเจตนาอื่นใด สัญญาจ้างย่อมสิ้นสุดลงเมื่อถึงวันที่ระบุในใบลาออก แม้จะให้ลูกจ้างออกจากงานก่อนถึงวันที่ลูกจ้างประสงค์ โดยลูกจ้างไม่มีความผิด ก็มีผลทำให้ลูกจ้างเสียหายเพียงเท่าที่ไม่ได้รับค่าจ้างจนถึงวันที่ลูกจ้างประสงค์จะออกเท่านั้น  ไม่เป็นการเลิกจ้างอันมีผลให้นายจ้างต้องรับผิดจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม   &nb ...

คำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ 2468/2565 จัดการฝ่ายบุคคลพูดบีบบังคับให้ลูกจ้างเขียนใบลาออก อ้างว่าหากไม่เขียนจะมีหนังสือปลดอยู่ดีและจะทำหนังสือแจ้งไปยังกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ไม่ให้จ่ายเงินสมทบในส่วนของนายจ้าง การแสดงเจตนาลาออกดังกล่าว ไม่ได้เกิดจากความสมัครใจ กรณีนี้ถือว่าเป็นการที่นายจ้างไม่ให้ลูกจ้างทำงานต่อไป และไม่จ่ายค่าจ้างให้ เป็นการเลิกจ้าง นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชย คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 ตำแหน่งสุดท้ายเป็นวิศวกร ปฏิบัติงานที่จังหวัด A ค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 73,600 ...

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2559 คดีนี้ศาลฎีกาตัดสินว่า ลูกจ้างซึ่งเป็นหัวหน้างานมีความสนิทสนมกับลูกจ้างรายวัน รับรองอนุมัติยืนยัน ความเท็จว่าลูกจ้างรายวันมาทำงาน ทั้งที่ไม่ได้มาทำงาน พฤติกรรมส่อไปในทางทุจริตขาดคุณสมบัติการเป็นผู้นำ ไม่ซื่อตรงต่อหน้าที่ ถือว่าทุจริตต่อหน้าที่ เลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และไม่ถือเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม

คำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ 1385/2561 คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างจำเลยตำแหน่งหัวหน้างาน มีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอนตั้งแต่วันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ - ๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๑ ค่าจ้างเดือนละ ๔๕,๐๐๐ บาท ต่อมาวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๐  จำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยวาจาและได้จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่จำเลยแล้ว แต่การกระทำของจำเลยเป็นการเลิกจ้างก่อนครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอบังคับให้จำเลยจ่ายค่าเสียหาย ๘๑๐,๐๐๐ บาท            ศาลแรงงานภาค ๒ พิจารณาแล้วเห็นว่า การที่จำเลยเลิกจ้ ...

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8266/2560 นายจ้างประกอบกิจการผลิตเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย บริษัท A ได้ส่งนาย ก ไปทำงานในสถานประกอบกิจการในแผนกสโตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด ในกระบวนการผลิตหรือธุรกิจในความรับผิดชอบของสถานประกอบกิจการ  แม้สถานประกอบกิจการไม่ได้เป็นนายจ้างของ นาย ก โดยตรงก็ตาม แต่นาย ก ได้ทำงานที่มีลักษณะงานเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดในกระบวนการผลิตที่สถานประกอบกิจการรับผิดชอบอยู่ และทำงานลักษณะเดียวกับลูกจ้างตามสัญญาจ้างโดยตรงของสถานประกอบกิจการ จึงถือว่าสถานประกอบกิจการเป็นนายจ้างตามมาตรา 11/1 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ ...